De avonturen op het zeiljacht Feeks

Vandaag een kort stukje naar Vigo, dat was in ieder geval het plan. Er stond geen wind dus varen op de motor. De route die ik uitgestippeld heb ging tussen een paar eilanden door en langs rotsen maar met de GPS en de computer is het geen probleem om voldoende diep water te vinden.
Aangekomen in de Ria de Vigo gaan we eerst kijken hoe de nieuwe jachthaven Devila Sport er uit zien. Er liggen steigers maar verder is er helemaal niets, we gaan verder naar Vigo. Net als we omkeren zie ik een grote dolfijn onder de boot duiken. Het is de grootste die ik tot nu toe gezien heb.
Aangekomen in de jachthaven van Vigo zien we dat er geen ruimte is en we gaan terug naar Devila Sport. De ligplaatsen zijn heel erg groot dus hebben we geen probleem met het aanmeren. Er zijn echter geen douches, WC’s.
We gaan naar de stad Vigo lopen. Na 45 minuten gaan we maar weer terug. We zijn op de helft naar de berg met het kasteel. Als we weer terug zijn zien we de dolfijn in de haven zwemmen. Er vertrekt ook net een motorboot en de dolfijn vaart met hem mee. Het lijkt net of hij vast zit aan de motor boot maar even later zien we hem weer zwemmen.

Echt een heerlijke dag geweest. In het begin en het eind van de tocht even geen wind maar verder de hele dag lekker gezeild. Wind uit de goede hoek met een mooie 3 a 4 bf. Alleen als we de Ria invaren verdwijnt de wind. Dus een stukje op de motor gevaren. We liggen in de RCNS.
Het is wel een vreemde haven. Je hebt een pasje om op en af de haven te komen, maar er zijn geen pasjes. Ook is er een WiFi netwerk maar weet niemand hoe het heet en wat de inlogcodes zijn. Wel een heerlijke douche.
’s Avonds is er nog een kermis die tot in de ochtend open is gebleven.

Vandaag naar Villagarcia. De stad zelf stelt niets voor volgens ons boek maar de Ria de Arosa moet heel erg mooi zijn.

In de ochtend was weinig wind in het begin van de middag helemaal niets. Stopte net met waaien toen ik de spinnaker op had. Na een uur op de motor begon het weer te waaien. De rest van de dag was er een prachtige wind. We gingen 10-14 km/uur.

In de ria op de helft tot Villagarcia was de wind weer weg dus weer op de motor. Bij het aanleggen kwam de wind weer terug en maakte het ons wat moeilijk. Villagarcia is een leuke stad. Er is veel te vinden vlak bij de haven inclusief een Mc Donalds en een bioscoop.

Toen we wilde gaan eten in het haven restaurant zagen we dat er een feestje was aan de andere kant van de haven. Wij er naar toe en daar zagen we de olympische Tornado kampioenen: Fernando Echavarri en Anton Paz. Anton Paz komt uit Villagarcia. De vader van Anton Paz was er ook. Er was gratis eten en drinken. Mijn vader heeft heel wat witte wijn opgedronken maar de rode was niet te drinken. Natuurlijk een paar foto’s gemaakt en een T-shirt gekregen.

Bij de haven was het besloten feestje en in de stad ging en nog eens groot over. Daar werden ook de gouden medailles getoond.

wat een prachtige foto’s. maar wat ontzettend eng ook om de zee zo tekeer te zien gaan! Jullie spreken er zo gemakkelijk en geweldig over : “t drijfanker uitgooien”

Nu we in Portosin zijn gaan we naar het wereldberoemde bedevaartplaats Santiago de Compostela. Het is zondag en net als in Nederland rijdt het openbaar vervoer heel zelden en onregelmatig. Om de twee uur een bus die nergens op aansluit en zonder probleem 45 minuten te laat komt.

Santiago is een grote stad en de bedevaartplaats is in het oude centrum. We moesten 20 minuten lopen vanaf het busstation aan de kathedraal.

Toen we in de kathedraal aankwamen was er net een mis bezig. Het klonk allemaal heel mooi maar was in het spaans dus ik verstond er niets van.

Het orgel bestaat uit twee delen die tegenover elkaar staan. Het opvallende is dat de orgelpijpen horizontaal lopen i.p.v. verticaal omhoog.

Daarna het graf van Jacobus bezocht. Vermoedelijk lagen zijn restanten in een grote zilveren kist. Er stond geen bordje bij. Om het grote beeld aan te raken moesten we in de rij staan. Zag er mooi uit maar van buiten konden we beter zien hoe het er uit ziet.

De reis terug ging met een bus en een taxi. We hadden geen zin om twee uur te wachten op de bus vanuit Noia naar Portosin.

Eerst weer de brandstoftank gevuld met diesel. We hebben 73,7 uur gevaren op 81 liter diesel. Een verbruik van 1,1l/uur dus dat viel wel mee.

Daarna met een noordenwind op weg naar Portosin. HIer kwamen we langs de meest westelijke kaap van Spanje: Cabo Finisterre. Vreemd genoeg is Cabo Torinana volgens de computer 2 breedte minuten westelijker.

Onderweg kwam een groepje dolfijnen ons bezoeken. Er schoten er een paar onder de boot door en een aantal zwom met de boot mee. Een mooi gezicht hoe moeiteloos deze dieren zich door het water bewegen.

In de vroege avond aangekomen in Club Nautico Portosin. Leuke haven ver in de Ria de Muros y Noia.

Eindelijk goede wind. De wind kwam, zoals voorspeld, uit het noorden. Er stond wel wat veel wind dus alleen op de genua 10 km/u gevaren.

In Ria Camariñas viel de wind voor een groot deel weg inclusief de golven. Het laatste stuk was heerlijk zeilen.

Camariñas zijn haven bestaat uit drie steigers. E is brandstof te krijgen en er wordt duidelijk gewerkt aan de haven. Overal zijn nieuwe kades, en in aanbouw. Ook is er een mooie boulevard gemaakt bij de kades die klaar zijn.

Uit eten gaan is niet gemakkelijk dus een pizza gekocht in de supermarkt.

Voorspeld noorden wind. Dus we gaan weer verder dit keer naar de Ria Corme y Laxe. De wind kwam dus niet uit het noorden en we moesten scherp aan de wind varen. Maar verder een rustig stukje. Het laatste deel gezeild met de motor aan.

Voor het eerst geankerd voor een hele nacht.

Toen we aankwamen in Lage, Laxe in het Gallisch was het hele kleine steigertje vol. Dus we gingen ankeren. Op 4 meter diepte het anker uitgegooid en toen gekeken of we bleven liggen. Gelukkig de hele nacht op ons plaats gebleven. Het was wel een onrustige nacht want elke keer moeten we uit bed om te zien of we al van plaats zijn veranderd.

In La Coruña zijn we 3 dagen gebleven. Twee dagen in de Marina Coruna en één in Darsena Deportiva. Marina Coruña beloofd heel erg veel o.a. WiFi, WC’s, wasmachine douche. WiFi was er niet, nog in aanbouw. De WC’s en douche zaten in een keet en het eigenlijke gebouw heeft alleen een fundering.

Dus na twee dagen naar een andere haven. Hier was wel een wasmachine. Na drie wassen was alles weer schoon. DE rest van de nat geworden handdoeken hebben we met de hand gespoeld en gedroogd.

Verder zijn we drie dagen opzoek gegaan naar gas. In het boek Atlantic Spain and Portugal stond dat we hier onze gasfles konden vullen. Dat kon 10 jaar geleden maar nu niet meer. Omdat ons gassysteem op 50 mBar werkt konden we niet zo maar op Campingaz overstappen. Dit werkt op 29 mBar. De derde dag vond ik een winkel die een verloopstuk verkocht van Campingaz naar onze drukregellaar. Dus dat is ook weer, voorlopig, opgelost.