Vandaag 4 februari vertrekken we uit Domburg. We gaan naar de eilanden Trinidad en Tobego. Het plan is om eerst naar Tobego te gaan, Charlotteville en daarna langzaam af te zakken naar het zuiden, naar Trinidad om daar het carnaval te vieren.
Gisteren zijn we samen met Jan-Willem boodschappen gaan doen in Paramaribo. Hij had een auto gehuurd en we konden meerijden.
Vandaag net terug gekomen van Brownsberg. Daar zijn we, samen met Kaat, 2 nachten geweest. Brownsberg ligt aan de rand van het Brokopondo stuwmeer en is een natuurgebied.
Maandag
Jan-Willem heeft een auto gehuurd, een 4×4. Hiermee zijn we naar Brownsberg gereden. Ik had Simen op schoot voorin. Jan-Willem reed en Manja, Deirdre en mijn vader zaten achterin. We reden over hele slechte wegen met overal gaten en kuilen. Deze wegen zjn gemaakt van aluinaarde en worden bauxietwegen genoemd. Na een rit van 3 uur zijn we op de berg aan gekomen. De auto was helemaal roodbruin geworden van de modder.
We hebben een huisje voor 10 personen dus ruimte genoeg. In het huisje is soms water en soms stroom. Gelukkig gedacht aan lampolie en een lamp dus toen er geen stroom was hadden we wel licht.
’s Middags nog twee wandelingen gedaan en rond gelopen op berg. Daar zagen we twee Nederlandse meisjes die in een hangmat een paar dagen op de Brownsberg blijven. Gegeten in het lokale restaurant: rijst met kip. Daar kennis gemaakt met Lex en Tirza. Zij zijn op de bonnevooi naar Brownsberg gereden.
’s Avonds komen Lex en Tirza nog langs voor een drankje. Lex is de vader van Tirza die op Bonaire aupair is en nu vakantie aan het houden is in Suriname.
Dinsdag
Met z’n allen naar de Leoval. Eerst met de auto naar een parkeerplaats gereden en toen begon het te regenen. Allemaal de regenjassen aan en op weg. Deirde zat in de rugzak op Manja’s rug en Simen liep zelf. We waren nog maar net op weg en toen lag er een boom over het pad. De hele weg was versperd en eromheen kon ook niet. Ik pakte mijn kapmes en begon in te hakken op de takken. Na een paar minuten had ik genoeg takken weg gekapt zodat we weer verder konden. Nooit gedacht het mes hiervoor te gebruiken.
Sommige delen van het pad waren flink stijl naar beneden en door de regen ook nog glad. Gelukkig ging alles goed en konden we de Leoval zien. Het einde van de tocht stopt aan de voet van de waterval zodat we een mooi zicht hadden op het vallende water. De terugweg wasa vooral voor Simen erg zwaar. Eerst heen en toen nog terug. Bij de parkeerplaats zijn Jan-Willen en de kinderen terug gereden naar het huisje en zijn mijn vader, Manja en ik terug gelopen naar het huisje. Vlak bij het beheerders huisje
zagen we Lex en Tirza. Wilde eigenlijk weer terug naar Paramaribo maar de auto deed het niet goed. Echter hier geen telefoon verbinding en mobieltjes doen het ook niet. Ze besluiten met de auto toch maar te vertrekken ondabks dat het gas niet goed werkt.
’s Middags zijn mijn vader en Jan-Willem naar een andere waterval gelopen. Ik bleef, samen met Manja, op de kinderen passen. Naar de andere waterval van het nog verder lopen dan naar de Leoval maar ze vonden het de moeite waard.
’s Avonds heeft Jan-Willem pasta met saus gekookt. Naar eigen zeggen niet helemaal gelukt maar het smaakte goed na een vermoeiende dag. Ik ben vroeg naar bed gegaan.
Woensdag
De vakantie is alweer voorbij. Dus alles inpakken, we moeten namelijk voor 11:00 het huisje verlaten. Vlakbij het huisje zie ik loopvogels. Nadat ik een aantal foto’s gemaakt heb, vertelde ik het aan Jan-Willem. Die rende direct met zijn fotocamera naar buiten. De vogels waren al een stukje verder gelopen dus wij ze achterna. Daarna maar direct weer een wandeling naar een bergtop gelopen. Als we weg gaan zien we de schoonmaaksters aankomen. Vijf vrouwen komen aangeslenterd om het huisje schoon te
maken. Ik denk dat ze weinig te doen hebben omdat het huisje nu schooner is dan bij aankomst.
Op de terugweg ook nog naar het plaatje Over-bridge gegaan. Hier is een strand, restaurant en allemaal vakantie huisjes, veel in aanbouw. Het ziet er mooi uit, wel heel erg rustig.
Op 5 januari hebben we onze ankerplaats voor het Torarica Hotel verlaten. We zijn verder de rivier opgevaren naar het plaatsje Domburg. Hier liggen de Kaat en Mi Dushi ook al. Mi Mushi al voor de kerst en de Kaat sinds gisteren.
8 Januari. Jan-Willem en Maja hebben een auto gehuurd en zijn gisteren naar Brownsberg geweest. Vandaag naar de vlinderkwekerij in Lelydorp en wij gaan mee. Na een tocht vol bochten en kuilen komen we een uur te laat bij de kwekerij aan. Gelukkig kan de gids nog een rondleiding geven. Eerst zien we de eitje dan de larven, de kleine rupsen. Daarna komen de vlinders. Ze zijn prachtig blauw en rood. Daarna een hele mooie nachtvlinder soort. Na de vlinders komen de rupsen en de poppen. De nachtvlinders
maken naast een pop ook nog een cocon. Naast vlinders kweken ze ook nog rood- en geelvoet landschildpadden en wurgslangen.
Bij de vlinderkwekerij is een kunstenaar bezig om een panorama te schilderen en hij maakt ook aquarellen van de verschillende vlinders. We kopen er één voor Angela want die is 9 januari jarig.
Na de vlindertuin gaan we naar Paramaribo om de auto terug te brengen (Jan-Willem). Wij gaan met Manja en de kinderen mee naar de boekenwinkel en daarna naar de Burger King voor het avondeten. Het begint ondertussen te regenen (zoals iedere dag). Daarom gaan we met een taxi terug naar Domburg i.p.v. de bus. In Domburg aangekomen schuilen we bij Rita’s eetgelegenheid.
Na de regen terug naar de boot en dan zie ik dat ik het luik vergeten ben helemaal te sluiten dus mijn bed is helemaal nat en doorweekt.
Het was een zeer geslaagde dag.
We liggen sinds 23 december op de Suriname rivier op de rede van Meerzorg bij het Torarica hotel. Daar maken we gebruk van de steiger voor de bijboot.
Kerst:
– Kerstavond op de Kaat. Papa had pannenkoeken gebakken en deze werden met veel smaak opgegeten. De kinderen vonden het zalig.
– 1ste kerstdag. Mi Dushi opgehaald door Kaat, papa ging mee. Ik bleef op de boot om wat dingen te repareren. ’s Avonds gegeten op de Kaat, Jan Willem heeft gekookt; zoete aardappelen met pakzooi en Nederlandse rookworst. Was erg lekker.
– 2de kerstdag. Gegeten bij een lokaal restaurant: 2de Kamer. Daar hebben we “Negereten” gegeten, zoals Surinamers het noemen. Het waren afwisselende gerechten van diverse oorsprong, maar wel lekker.
Vandaag weer verder de stad Parimaribo verkend. Het is een mooie stad, echter wel met veel achterstallig onderhoud. Vooral van de houten gebouwen en huizen. Op de weg terug zijn we langs de Palmentuin gelopen. We zagen al een vrouw midden op de weg lopen. Ze leek dronken en zwalkte over de weg. Ze sloeg ook af naar de Palmentuin en viel plotseling neer op de autoweg. Wij er naar toe en ik zag dat ze een epilepsieaanval had. Ondertussen kwamen de bewakers (5x man sterk) van het ministerie van vreemdelingzaken
er ook aan. Een van hem belde 115 voor een politiewagen?
De vrouw in eerste instantie laten liggen op straat en het verkeer werd omgeleid door de bewakers. Ze had overal spierspanning, schuim op haar mond, irregulaire tachycardy en geen pupilreflex. Na een paar minuten was het over en daarna kwam de politie. In eerste instantie wilde ze haar niet meenemen, maar lopen lukte ook niet en bij de eerste poging viel ze weer om.
De bewakers vertelden dat wij dokters waren en ik kon ze niet overtuigen dat ik een verpleegkundige ben en geen dokter. Daarna namen ze haar mee in hun auto naar de eerste hulp. Maar er is ook een kans dat ze haar bij de volgende hoek er weer uit zetten. Want haar meenemen ging wel met heel erg veel tegenzin.
Na dit avontuur weer naar de boot gegaan.
De overtocht van Mindelo naar Paramario heeft: 15 dagen en 14 uur gekost. We hebben in deze tijd 1971 nm afgelegd. We zijn vertrekken op 7 december 2008 om 10:15 UTC en op 23 december 2008 0:10 aangekomen.
We hebben gezeild tot 19 december en toen begon de wind aftenemen en hebben we de motor aan gehad. Gelukkig hadden we eer dan genoeg diesel bij ons. Wat is er allemaal gebeurd deze overtocht (alles in lokale tijd):
7 december
11:30 vertrek van Kaat
11:45 vertrek van Feeks
15:00 UTC-1 naar UTC-2.
18:00 het wachtlopen weer begonnen 4 uur op en 4 uur af tot 8:00 ’s morgens.
8 december
10:45 we hebben 119 nm afgelegd, nog 1723 nm.
9 december
10:45 we hebben 110 nm afgelegd, nog 1653.
10 december
10:45 we hebben 115 nm afgelegd.
12:00 Papa heeft de vislijn uitgegooid en we vangen onze eerste vis. Het is een Mai Mai, een goudmakreel. Hij smaakt ook als makreel.
12:45 we worden achtervolgt door twee merlijnen, zeker bloed geroken. Ze zijn 2 meter lang met blauwe sikkelvormige borstvinnen en blauw lichtgevend gestreept. Ze bleven meerdere uren achter ons aan zwemmen.
11 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.
12 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.
13 december
0:00 Jennifer is jarig.
10:45 we hebben 146 nm afgelegd.
14 december
6:54 dolfijnen de eerste deze overtocht.
10:45 we hebben 146 nm afgelegd.
15 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.
16 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd
17 december
10:45 we hebben 127 nm afgelegd.
12:00 UTC-2 naar UTC-3.
13:30 In totaal vanaf het vertrek 5000 nm afgelegd!
18 december
10:00 Vislijn weer overboord, kijken of we nog een vis kunnen vangen. Echter is na een half uur het aas weg.
10:45 we hebben 110 nm afgelegd.
12:00 twee melijnen, dit keer met gele strepen. Vermoedelijk de oorzaak van het verlies van het aas.
15:00 Er liggen twee inktvissen aan dek. Ze zijn 5 cm lang. Zeker gevucht voor de merlijnen.
19 december
10:45 we hebben 110 nm afgelegd.
11:00 de computer doet het niet meer. Er gebeurd helemaal niets. Na een half uur het ik het notebook neer gezet en kunnen we weer naar de digitale waterkaart kijken. Wat er aan de hand is, ik heb geen idee. Alles is droog en nergens roest dus de computer stond goed opgesteld. Als we in Paramaribo zijn maar het moederbord naar BCE sturen.
12:30 wind blijft nu echt weg. We zetten de motor aan.
20 december
10:45 we hebben 121 nm afgelegd
21 december
0:00 de winter is begonnen dus het is hier 30 gr C. In Nederland is het 4 gr C.
10:45 we hebben 121 nm afgelegd.
18:00 zien in de verte een schip dat op ons af komt, verdwijnt later aan de horizon. Voerde geen licht.
22 december
0:00 Noah en Valentijn zijn jarig.
10:45 we hebben 155 nm afgelegd, een 24 uurs record.
23 december
0:10 anker uitgegooid en eindelijk de motor uit. Een paar uur later kwam de Kaat aan en hebben we nog wat gedronken aan boord op de aankomst in Suriname. We hebben 73
nm afgelegd.
3:00 We gaan naar bed.
De oversteek is mij erg meegevallen. Een dag ging snel voorbij omdat we natuurijk veel moeten opletten wat er om ons heen gebeurd. Ik heb mij geen moment verveelt en heb mij vermaakt met de luisterboeken van de Hobbit en Lord of the Rings. Wat ook erg fijn was het radio contact met diverse andere Nederlandse boten iedere dag met de SSB zender. Vooral met de Kaat en de Mi Dushi. Papa vond het wel erg lang omdat hij steeds naar de dag aan het kijken was en ik niet.
Vandaag weer een proberen een vis te vangen. Eerdere poging waren geen succes en nu hebben we 2 – 3 weken de tijd om het te proberen. In Mindelo hebben we wat meer vis draad gekocht. We hebben nu 100 meter en een goed aas met hele grote haken.
We doen ’s morgen de lijn in het water en er gebeurd niets. Pas in de middag als papa zijn haar aan het knippen is zie ik iets veranderen achter de boot. We hebben beet. Na het binnen halen van de lijn. Dus bijna 100 meter zijn we wat voor een vis het is. Een mooi vis van 50 cm lang gele staart vin en een hoge kop. Direct contact gezocht met de Kaat en Manja verteld dat het een Maimai of een goudmakreel is. De vis wordt verdooft met 41% alcohol, vond mijn vader wel jammer, maar het moest. en dan
gaat zijn kop eraf. Wat een bloed heeft z’on kleine vis. Het hele achterdek zat onder. Van vis is groot genoeg voor ons tweeen om an te eten en we hebben er vier filets van. Gebakken in de oven en ’s avonds opgeten.
Nadat het achterdek schoon gespoeld wat kwamen er twee grote merlijnen achter ons aan zwemmen, zeker bloed geroken. Ze waren 2,5 meter lang helemaal zwart een een witte plek bij hun neus na. Korte hoge rugvin en een kleine speer op hun neus. Beide hadden ze blauwe, lichtgevende strepen op hun flank en lichtblauwe doorzichtige vinnen. Ze zijn meerdere uren bij ons gebleven en waren opeens weer weg.
We liggen sinds 23 november aan de steiger van de Marina Mindelo. Het waait hier altijd flink en de steigers gaan dan ook de gehel dag heen en weer. Dit komt omdat ze niet vast zitten met buizen maar met kettingen.
Vandaag om 21:35 voelde ik de dat de boot een hele rare beweging maakte. Ik dacht:”We zijn aan het varen”. Wat bleek de voorlijn was kapot. Deze zit aan een mooring, boei aan een ketting. De lijn was helemaal doorgesleten door de flinke bewegingen van de steiger. Direct de motor aan gezet en in zijn vooruit zodat we niet tegen de steiger aan komen en de WindPilot kapot gaat. Papa van de WC gehaald en op de steiger aan het werk gezet. Ik deed mijn wetsuit aan en ging te water om een nieuwe lijn naar
de boei te brengen. Na een half uur lagen we weer goed.
Gelukkig gebeurde het nog voordat we in bed lagen anders had het er heel anders uitgezien.
Op 16 november vertrekken we uit Puerto Rico, na 4 weken vakantie te hebben gevierd op Gran Canaria. We gaan naar de Kaap Verdische eilanden en als we daar zijn aangekomen nemen we de beslissing wat de volgende bestemming wordt.
De overtocht zal ongeveer 7 nachten duren, de langste overtocht tot nu toe. Als we vertrekken hebben we direct geen wind meer. Weer de motor aan. Gelukkig zijn alle dieseltanks vol dus kunnen we wel even op de motor varen. Aan het einde van de middag komt er nog een grote groep dolfijnen langs en dan zijn we alleen. De motor gaat pas de volgende dag na 26 uur uit. We zeilen met wind mee en 5,5 kt naar Sal. We komen bijna niemand tegen. Alleen een Frans zeilschip dat naar Dakar vaart. Het varen gaat
goed. We hebben vanaf 18:00 een wachtsysteem ingevoerd:
– 18:00 – 20:00 Ben slaapt, Marcel op wacht.
– 20:00 – 24:00 Marcel slaapt, Ben op wacht
– 0:00 – 4:00 Ben slaapt, Marcel opwacht
– 4:00 – 8:00 Marcel slaapt, Ben op wacht
– 8:00 – 18:00 geen formeel wachtsysteem.
Rond 17:00 – 17:30 eten we warm en na 8:00 is het ontbijt. Bij het wacht houden heb ik geregeld mijn ogen dicht en kijk om de 15 minuten om mij heen. Marifoon is ook uit want je hoort er helemaal niets nuttigs op. Alleen een paar mensen die ’s nachts niets te doen hebben en onzinnige kreten uiten. Het lijkt wel de dierentuin.
Na 6 nachten komen we aan op Sal, Palmeira. Het is 17:30 en zoeken een plaatsje om te ankeren. Als we in de haven van Palmeira zijn aangekomen vertrekken we weer snel. Er is geen ruimte om te ankeren. Er liggen zeker 40 zeilboten op een klein stukje. Die nacht varen we door naar Sa� Vincente, Mindelo. Bij Mindelo is de enige jachthaven van de Kaap Verdische eilanden.
Verder hebben we een beslissing genomen voor de rest van de reis. We gaan eens naar Suriname en daar besluiten we of we een rondje Atlantische oceaan doen of via het Panama kanaal naar de Stille Oceaan gaan.
Ik heb de knoop doorgehakt: Ik ga duiken. Bij de haven is een duik centrum TopDiving. http://www.TopDiving.net
Voor € 215,00 een cursus van 1,5 dag.
11 november
Vandaag eerst gedoken in de haven en een paar oefeningen gedaan: Water uit het masker halen en automaat, waar de lucht uit komt, uit en in mijn mond gehaald. Daarna gedoken op diep water. We waren in het begin met z’n drieën. Een Iers echtpaar en ik. De vrouw mocht niet i.v.m. een verdraaide knie en gaat overmorgen. Dus waren we nog met z’n tweeën.
Tijdens de afdaling naar 12 meter diepte raakte de man in paniek. Hij werd naar boven terug gevoerd en ik was alleen onder water. Het is prachtig om zo rustig daar op de bodem te zitten. Ik zag een heel veel vissen. Daarna kwam de instructeur weer terug en gebaarde of alles goed was. Ik zei OK en we ging zwemmen. Ik moest alleen maar zwemmen, de instructeur regelde de apparatuur inclusief het drijf vest. Zo zwommen we ruim een half uur rond. Ik zag:
– octopus
– inktvis
– paarse zeester
– veel, heel veel vissen met de mooiste kleuren en ook een platvis.
’s Middags kwam de theorie aan de beurt. Drie video’s gekeken van 30 minuten en daarna meerkeuze vragen beantwoorden. Alles netjes in het Nederlands. Ik had 3x een 9 dus 3x 1 fout.
12 november
Voordat we het water ingingen eerst doorgesproken wat we gingen doen en de gebaren voor onderwater besproken. Daarna zelf de uitrusting in elkaar gezet en gecontroleerd. Daarna eerst weer een praktijkexamen in het water waar het volgende aan bod kwam: Duikbril vol met water en dan leegmaken, automaat kwijt en die weer vinden, ademen met de automaat van je partner, het neutraal drijfvermogen vest bedienen, kramp hulp geven, elkaar helpen met zwemmen aan de oppervlakte. Toen dat gedeelte ook voorbij
was gingen we met de boot het water op. Dit keer was er ook een oost europees gezin bij. Vader met twee dochters: Igor, Barbara en Sophie, de jongste, van 10 jaar. Er ging ook een cameraman mee om foto’s te maken van de duik. Ook gingen we geen rondje zwemmen maar een “driftdive” doen. Dit betekent we gaan te water en dan een richting op, in dit geval de haven, en dan zijn we klaar met de duik. Sophie is niet lang bij ons gebleven omdat ze het koud had en ging dus naar boven. Barbara en de cameraman
gingen daarna ook naar boven omdat de duikbril van Barbara lekte. Daarna waren we dus met z’n drieën: Igor, instructeur en ik. We zagen:
– octopus
– inktvis
– een barracuda en daarna twee grote barracuda’s. Het zijn hele mooie snelle vissen en bleven een tijdje bij ons zwemmen.
– een boottent met ritsen en elastiek er nog aan. Wel al het doek gescheurd dus niet mee genomen voor papa.
Ik kreeg op de kant nog een compliment over hoe ik het deed. Hij vond mij rustig zwemmen en goed lucht besparen en was blij nu eens een niet nerveuze cursist mee te hebben. Ook wilde graag nog een keer met mij duiken. Daarna kreeg ik mijn bewijs dat ik geslaagd ben voor de cursus, ik ben u een Scuba Diver.