Gisteren om 7:20 vertrokken van Ile Royal van de Iles du Salut. In het begin golfslag tegen en ook de stroom. We varen met de klok mee rond de eilanden en varen eerst naar de 20 meter lijn. Delen van de zee van Frans Guyana zijn nioet onderzocht en nog grijs op mijn kaart.
Daarna gaan we de hoek om en hebben halve wind. Topaas ligt 11 nm achter ons. Helaas is Eva heel zeeziek geworden. Het expiriment zonder pleister varen is dus geen succes. Hopelijk voelt ze zich morgen wat beter.
Ik hijs de ParaSailor en we gaam 7-9 kn. Dit doen we tot dat de lucht grijs wordt. Ik hijs het grootzeil en ben net te laat voordat de wind komt. Met veel mooite krijgen de de ParaSailor naar beneden en trekken de genua uit. We gaan als een speer en het gangboord zit onderwater.
Na de tweede squall valt de wind weg en starten we de motor. Deze blijft aan tot de derde squall. Daarna zeilen we weer een paar uur maar in de avond gaat de motor weer aan.
In de avond en nacht veel regen gehad.
’s Morgens moeten we nog 64 nm tot Domburg. We liggen op schema om rond 14:00 bij de rivier te zijn met laag water.
Wij zijn al ruim een week onderweg naar Franse Guyana. Eindelijk voel ik me wat beter. Ik durf in de kuip te gaan zitten. Ik weet dat ik veilig en droog op de boot zit en toch geven mij de bewegende muren van zout water een beroerd gevoel. Oceaan is een grote meester voor wie ik bang ben en die mij vaak misselijk maakt. De reis duurt me te lang. Ik ben een ram die van vaste land onder zijn voeten houdt en graag bergjes op en afloopt.
Aan het begin van onze reis was ik 2 dagen zeeziek ondanks dat ik zeeziekte pleister heb gebruikt. Ik zat alleen binnen met Jonathan en Elisabeth. De zee was aardig wild en de kuip was op dat moment niet geschikt voor ze. Bovendien ik was nog niet aan toe. Ik lag de hele dag op de bank als een zeug met de biggetjes aan haar tiet. Tot vandaag moet ik aan het biggetje denken die op de Kaapverdische Eilanden bij de slager te koop lag. Mijn maag kneep toen dicht en ik voelde verdriet dat deze biggetje zo aan zijn einde moest komen. Wat hebben onze biggetjes het toch goed bij ons dacht ik voor me zelf. Jonathan klom op me en gaaf me een diep tissue massage terwijl hij de boeken uit de boekenkast trok die niet voor hem bestemd waren.
Zeilen is geen luxe voor de gene die het nog niet weten. Onze schone beddengoed waar ik zo trots op was was binnen 2 dagen vies doordrenkt met zweet, urine, ontlasting en braaksel van Elisabeth, moedermelk, zout water, etensresten en heel veel kruimels. In de koelkast is een pot met augurken uitgelekt en in de opslagruimte onder de bank is een pot met gegrilde paprika’s opengegaan. Over de tapijt zijn ontelbare etenswaren en dranken heen gegaan en ook de half gare brood die Marcel in de koekenpan wilde omdraaien.
Mijn tweede zeeziekte pleister was bijna uitgewerkt. Elke pleister werkt voor 72 uren. Dit keer ga ik proberen geen pleister te plakken. Marcel denkt dat ik genezen ben, maar nee hoor. Volgende dag zonder pleister begin het ellende weer. Ik voel me zeeziek en ik braak. Snel plak ik weer een pleister achter mijn oor die pas de volgende dag gaat werken. De pleisters geven wat verlichting maar tegelijkertijd ook bijwerkingen. Ik kan mijn ogen niet focussen van dichtbij.
De tijd gaat door en we varen verder. Op een ochtend heb ik een vislijn uitgegooid. Het duurde niet lang en we hebben een vis gevangen. Die heb ik snel om z’n leven gebracht en voorbereid als avondeten. Het was net voldoende voor ons vier en het was verrukkelijk lekker. Paar dagen later weer een vislijn uitgegooid en direct een grote goud makreel van driekwart meter gevangen. Te grote hap voor ons dus ik heb hem weer los gelaten. Daarna nooit meer wat gevangen.
Op de dag van aankomst op Iles du Salut van Franse Guyana ben ik de hele dag zeeziek en ik braak ondanks dat ik de pleister heb. Marcel heeft net gegijpt en de boot ging anders schommelen. Marcel zegt dat het tussen mijn oren zit en dat ik nerveus ben van de aankomst. Ik weet niet wat het is maar het is onaangenaam.
We arriveren hier rond zes uur in de avond. De zon is net onder. We horen kippen, een haan en cicades veel gezellige herrie maken. De begroeiing van de eiland is dik en prachtig. Overal sterke en gezonde palmbomen overgeladen met kokosnoten. Ik ga met Marcel snel de zeilen opruimen en Ben gaat pannenkoeken bakken. Rond acht uur gaan we allemaal uitgeput slapen.
Vanochtend om 6:00 ging Eva uit bed en alleen met de dinghy naar de kant. Zij ging wandelen rond het eiland.
Ondertussen ging ik brood bakken in de WonderPan die we van Mar en Nick hebben gekregen in Mindelo.
Toen Eva terug kwam was het brood ook bijna klaar. Ondanks dat ik hetzelfde recept eb gebruikt voor het deeg zag het brood er heel anders uit. Het smaakte wel heel goed ondanks dat ik het zout vergeten was.
Om 11:30 naar de kant, dit keer met kinderwagen, en zijn we gaan een in het restaurant. Onderweg viel erg een kokosnoot uit de kokospalm op mijn vaders voet, gelukkig had hij Crocs aan en is er niets gebroken. Het was lekker eten maar wel erg duur. € 29,- pp. Na het eten ben ik samen met Jonathan, op mijn rug, ook het eiland rondgelopen.
Eind van de middag ging een hele grote groep toeristen vertrekken van het eiland met een motor catamaran. Daarna namen de dieren het eiland weer over. Er vloog een zwarte papegaai en de aapjes klommen in de palmbomen en gooiden kokosnoten naar beneden. Erg leuk om te zien hoe ze van boom naar boom sprongen.
’s Avond alles al voorbereid voor het vertrek van morgen. We gaan morgen ochtend naar Domburg in Suriname.
Vandaag Ile Royal bezocht. Heel groen eiland met heel veel kokospalmen.
Uitzicht op Ile Diablo
Ook aapjes gezien.
Daarna naar de bar/restaurant gelopen en daar kwamen we, heel onverwacht, Martin, Ilke, Fedde, Aniek, Jurre en Hidde van de Topaas tegen. Samen wat gedronken.
We zijn aangekomen in Frans Guyana. We liggen aan een mooring bij Ile Royal van de eilanden groep Iles du Salut. Ile du Salut is de locatie van gevangenissen van het boek Papilion.
Mijn vader is nu pannekoeken aan het bakken en daarna gaan we naar bed. Morgen voor anker en dan naar Ile Royal en Ile Saint Jopsehine
We zijn er bijna. Nog 15 nm en we zijn bij Ile Royal van Iles du Salut.
Afgelopen nacht veel wind gehad. Met alleen de genua ging 7-9 kn. In de ochtend was he duidelijk dat we eerder aankomen dan aanvankelijk gedacht. We gaan het net niet redden met daglicht.
Laatste mijlen zijn wild. De oceaan is omhoog aan het komen het op dit moment is het nog 40 meter diep. De laatste 10 nm zelf minder dan 20 meter diep. Bij het eiland is het nog 5 meter.
Vanochtend 49 vliegende vissen dood aan dek gevonden, in de avond en nacht nog 7 levende overboord gezet. Dit was wel een record aantal, van in totaal 56, aan dek.
In de avond brood aan het bakken, er kwam toen een enorme golf en daar ging mijn pan met brood van het gasfornuis op de grond. In de ochtend gekeken maar het brood was door de klap oneetbaar geworden. In de middag weer een nieuw brood gebakken. Moet voldoende zijn tot dat we aankomen in Frans Guyana.
Nog 156 nm tot aan Iles du Salut. Aankomst morgen avond/nacht.
Het is nog 263 nm tot Iles du Salut. Langzaam maar zeker komen we er. Helaas doet de SSB nog steeds niet wat hij moet doen. Geen idee wat er aan de hand is. Ik kan we ontvangen en zenden gebeurdt ook maar het lijkt erop dat de andere kant mij niet kan ontvangen.
Eva en mijn vader beginnen ongeduldig te worden. Mijn vader wil steeds maar naar Suriname, maar we gaan echt toch eerst naar Frans Guyana.
Vandaag de hele dag bewolkt geweest. Grootzeil laten zakken voor het geval dat de squalls komen. Gelukkig nog niet een echte gehad.
Het is nog 384 nm tot Iles du Salut. We gaan lekker. Snelheid is 5-7 kn. Nog geen stroming tegen maar dat kan elk moment gebeuren.
Vandaag bewolkt en de stroomopbrengst is dus niet heel veel. Gelukkig geen probleem. Wanneer de windvaan stuurinrichting bekeken en twee mooertjes vastgedraaid.
De hele dag aan het vissen helaas zonder resultaat. Wanneer het ondieper wordt zal het beter gaan.
Ruimtevaarder is gisteren al aangekomen op Iles du Salut. Inuk en Walkabout gaan rechtstreeks naar Suriname en komen de 21ste aan. Wij komen nog steeds de 23ste aan. We zullen zien.
11de dag alweer geweest. We moeten nog 462 nm tot Iles du Salut. Dat is i.p. nog 4 dagen. We varen vandaag wat meer naar het zuiden zodat we bij 8 gr N weer west kunnen varen. Hopelijk dan met halve wind.
Het is hier sinds gisteren bewolkt. Dat merken we ook in de stroom opbrengst. De LiFePO4 laad niet meer tot 100% op. Gelukkig hebben nog 60% over. Bij de vorige oversteken hebben we altijd de motor even aan moeten hebben voor stroom. Dat is nu nog niet nodig geweest. De lichtaccu is wel elke dag 100% vol.
Gisteren nasi gemaakt en dat eten we vandaag ook. De nasi was een groot succes en smaakte heerlijk. We zijn nu bijna door de verse groente heen. Alleen nog 2x pompoen en 1x courgette. Fruit hebben we nog genoeg: sinasappels houden zich goed.
