De noord Atlantische Oceaan rond

We liggen sinds 23 december op de Suriname rivier op de rede van Meerzorg bij het Torarica hotel. Daar maken we gebruk van de steiger voor de bijboot.

Kerst:
- Kerstavond op de Kaat. Papa had pannenkoeken gebakken en deze werden met veel smaak opgegeten. De kinderen vonden het zalig.
- 1ste kerstdag. Mi Dushi opgehaald door Kaat, papa ging mee. Ik bleef op de boot om wat dingen te repareren. ’s Avonds gegeten op de Kaat, Jan Willem heeft gekookt; zoete aardappelen met pakzooi en Nederlandse rookworst. Was erg lekker.
- 2de kerstdag. Gegeten bij een lokaal restaurant: 2de Kamer. Daar hebben we “Negereten” gegeten, zoals Surinamers het noemen. Het waren afwisselende gerechten van diverse oorsprong, maar wel lekker.

Vandaag weer verder de stad Parimaribo verkend. Het is een mooie stad, echter wel met veel achterstallig onderhoud. Vooral van de houten gebouwen en huizen. Op de weg terug zijn we langs de Palmentuin gelopen. We zagen al een vrouw midden op de weg lopen. Ze leek dronken en zwalkte over de weg. Ze sloeg ook af naar de Palmentuin en viel plotseling neer op de autoweg. Wij er naar toe en ik zag dat ze een epilepsieaanval had. Ondertussen kwamen de bewakers (5x man sterk) van het ministerie van vreemdelingzaken
er ook aan. Een van hem belde 115 voor een politiewagen?

De vrouw in eerste instantie laten liggen op straat en het verkeer werd omgeleid door de bewakers. Ze had overal spierspanning, schuim op haar mond, irregulaire tachycardy en geen pupilreflex. Na een paar minuten was het over en daarna kwam de politie. In eerste instantie wilde ze haar niet meenemen, maar lopen lukte ook niet en bij de eerste poging viel ze weer om.

De bewakers vertelden dat wij dokters waren en ik kon ze niet overtuigen dat ik een verpleegkundige ben en geen dokter. Daarna namen ze haar mee in hun auto naar de eerste hulp. Maar er is ook een kans dat ze haar bij de volgende hoek er weer uit zetten. Want haar meenemen ging wel met heel erg veel tegenzin.

Na dit avontuur weer naar de boot gegaan.

De overtocht van Mindelo naar Paramario heeft: 15 dagen en 14 uur gekost. We hebben in deze tijd 1971 nm afgelegd. We zijn vertrekken op 7 december 2008 om 10:15 UTC en op 23 december 2008 0:10 aangekomen.

We hebben gezeild tot 19 december en toen begon de wind aftenemen en hebben we de motor aan gehad. Gelukkig hadden we eer dan genoeg diesel bij ons. Wat is er allemaal gebeurd deze overtocht (alles in lokale tijd):

7 december
11:30 vertrek van Kaat
11:45 vertrek van Feeks
15:00 UTC-1 naar UTC-2. 
18:00 het wachtlopen weer begonnen 4 uur op en 4 uur af tot 8:00 ’s morgens.

8 december
10:45 we hebben 119 nm afgelegd, nog 1723 nm.

9 december
10:45 we hebben 110 nm afgelegd, nog 1653.

10 december
10:45 we hebben 115 nm afgelegd.
12:00 Papa heeft de vislijn uitgegooid en we vangen onze eerste vis. Het is een Mai Mai, een goudmakreel. Hij smaakt ook als makreel.
12:45 we worden achtervolgt door twee merlijnen, zeker bloed geroken. Ze zijn 2 meter lang met blauwe sikkelvormige borstvinnen en blauw lichtgevend gestreept. Ze bleven meerdere uren achter ons aan zwemmen.

11 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.

12 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.

13 december
0:00 Jennifer is jarig.
10:45 we hebben 146 nm afgelegd.

14 december
6:54 dolfijnen de eerste deze overtocht.
10:45 we hebben 146 nm afgelegd.

15 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd.

16 december
10:45 we hebben 130 nm afgelegd

17 december
10:45 we hebben 127 nm afgelegd.
12:00 UTC-2 naar UTC-3.
13:30 In totaal vanaf het vertrek 5000 nm afgelegd!

18 december
10:00 Vislijn weer overboord, kijken of we nog een vis kunnen vangen. Echter is na een half uur het aas weg.
10:45 we hebben 110 nm afgelegd.
12:00 twee melijnen, dit keer met gele strepen. Vermoedelijk de oorzaak van het verlies van het aas.
15:00 Er liggen twee inktvissen aan dek. Ze zijn 5 cm lang. Zeker gevucht voor de merlijnen.

19 december
10:45 we hebben 110 nm afgelegd.
11:00 de computer doet het niet meer. Er gebeurd helemaal niets. Na een half uur het ik het notebook neer gezet en kunnen we weer naar de digitale waterkaart kijken. Wat er aan de hand is, ik heb geen idee. Alles is droog en nergens roest dus de computer stond goed opgesteld. Als we in Paramaribo zijn maar het moederbord naar BCE sturen.
12:30 wind blijft nu echt weg. We zetten de motor aan.

20 december
10:45 we hebben 121 nm afgelegd

21 december
0:00 de winter is begonnen dus het is hier 30 gr C. In Nederland is het 4 gr C.
10:45 we hebben 121 nm afgelegd.
18:00 zien in de verte een schip dat op ons af komt, verdwijnt later aan de horizon. Voerde geen licht.

22 december
0:00 Noah en Valentijn zijn jarig.
10:45 we hebben 155 nm afgelegd, een 24 uurs record.

23 december
0:10 anker uitgegooid en eindelijk de motor uit. Een paar uur later kwam de Kaat aan en hebben we nog wat gedronken aan boord op de aankomst in Suriname. We hebben 73
nm afgelegd.
3:00 We gaan naar bed.

De oversteek is mij erg meegevallen. Een dag ging snel voorbij omdat we natuurijk veel moeten opletten wat er om ons heen gebeurd. Ik heb mij geen moment verveelt en heb mij vermaakt met de luisterboeken van de Hobbit en Lord of the Rings. Wat ook erg fijn was het radio contact met diverse andere Nederlandse boten iedere dag met de SSB zender. Vooral met de Kaat en de Mi Dushi. Papa vond het wel erg lang omdat hij steeds naar de dag aan het kijken was en ik niet.

Vandaag weer een proberen een vis te vangen. Eerdere poging waren geen succes en nu hebben we 2 - 3 weken de tijd om het te proberen. In Mindelo hebben we wat meer vis draad gekocht. We hebben nu 100 meter en een goed aas met hele grote haken.

We doen ’s morgen de lijn in het water en er gebeurd niets. Pas in de middag als papa zijn haar aan het knippen is zie ik iets veranderen achter de boot. We hebben beet. Na het binnen halen van de lijn. Dus bijna 100 meter zijn we wat voor een vis het is. Een mooi vis van 50 cm lang gele staart vin en een hoge kop. Direct contact gezocht met de Kaat en Manja verteld dat het een Maimai of een goudmakreel is. De vis wordt verdooft met 41% alcohol, vond mijn vader wel jammer, maar het moest. en dan
gaat zijn kop eraf. Wat een bloed heeft z’on kleine vis. Het hele achterdek zat onder. Van vis is groot genoeg voor ons tweeen om an te eten en we hebben er vier filets van. Gebakken in de oven en ’s avonds opgeten.

Nadat het achterdek schoon gespoeld wat kwamen er twee grote merlijnen achter ons aan zwemmen, zeker bloed geroken. Ze waren 2,5 meter lang helemaal zwart een een witte plek bij hun neus na. Korte hoge rugvin en een kleine speer op hun neus. Beide hadden ze blauwe, lichtgevende strepen op hun flank en lichtblauwe doorzichtige vinnen. Ze zijn meerdere uren bij ons gebleven en waren opeens weer weg.

We liggen sinds 23 november aan de steiger van de Marina Mindelo. Het waait hier altijd flink en de steigers gaan dan ook de gehel dag heen en weer. Dit komt omdat ze niet vast zitten met buizen maar met kettingen.
Vandaag om 21:35 voelde ik de dat de boot een hele rare beweging maakte. Ik dacht:”We zijn aan het varen”. Wat bleek de voorlijn was kapot. Deze zit aan een mooring, boei aan een ketting. De lijn was helemaal doorgesleten door de flinke bewegingen van de steiger. Direct de motor aan gezet en in zijn vooruit zodat we niet tegen de steiger aan komen en de WindPilot kapot gaat. Papa van de WC gehaald en op de steiger aan het werk gezet. Ik deed mijn wetsuit aan en ging te water om een nieuwe lijn naar
de boei te brengen. Na een half uur lagen we weer goed.
Gelukkig gebeurde het nog voordat we in bed lagen anders had het er heel anders uitgezien.