De noord Atlantische Oceaan rond

Op 16 november vertrekken we uit Puerto Rico, na 4 weken vakantie te hebben gevierd op Gran Canaria. We gaan naar de Kaap Verdische eilanden en als we daar zijn aangekomen nemen we de beslissing wat de volgende bestemming wordt.
De overtocht zal ongeveer 7 nachten duren, de langste overtocht tot nu toe. Als we vertrekken hebben we direct geen wind meer. Weer de motor aan. Gelukkig zijn alle dieseltanks vol dus kunnen we wel even op de motor varen. Aan het einde van de middag komt er nog een grote groep dolfijnen langs en dan zijn we alleen. De motor gaat pas de volgende dag na 26 uur uit. We zeilen met wind mee en 5,5 kt naar Sal. We komen bijna niemand tegen. Alleen een Frans zeilschip dat naar Dakar vaart. Het varen gaat
goed. We hebben vanaf 18:00 een wachtsysteem ingevoerd:
- 18:00 - 20:00 Ben slaapt, Marcel op wacht.
- 20:00 - 24:00 Marcel slaapt, Ben op wacht
- 0:00 - 4:00 Ben slaapt, Marcel opwacht
- 4:00 - 8:00 Marcel slaapt, Ben op wacht
- 8:00 - 18:00 geen formeel wachtsysteem.

Rond 17:00 - 17:30 eten we warm en na 8:00 is het ontbijt. Bij het wacht houden heb ik geregeld mijn ogen dicht en kijk om de 15 minuten om mij heen. Marifoon is ook uit want je hoort er helemaal niets nuttigs op. Alleen een paar mensen die ’s nachts niets te doen hebben en onzinnige kreten uiten. Het lijkt wel de dierentuin.

Na 6 nachten komen we aan op Sal, Palmeira. Het is 17:30 en zoeken een plaatsje om te ankeren. Als we in de haven van Palmeira zijn aangekomen vertrekken we weer snel. Er is geen ruimte om te ankeren. Er liggen zeker 40 zeilboten op een klein stukje. Die nacht varen we door naar Sa� Vincente, Mindelo. Bij Mindelo is de enige jachthaven van de Kaap Verdische eilanden.

Verder hebben we een beslissing genomen voor de rest van de reis. We gaan eens naar Suriname en daar besluiten we of we een rondje Atlantische oceaan doen of via het Panama kanaal naar de Stille Oceaan gaan.

Ik heb de knoop doorgehakt: Ik ga duiken. Bij de haven is een duik centrum TopDiving. http://www.TopDiving.net
Voor € 215,00 een cursus van 1,5 dag.

11 november
Vandaag eerst gedoken in de haven en een paar oefeningen gedaan: Water uit het masker halen en automaat, waar de lucht uit komt, uit en in mijn mond gehaald. Daarna gedoken op diep water. We waren in het begin met z’n drieën. Een Iers echtpaar en ik. De vrouw mocht niet i.v.m. een verdraaide knie en gaat overmorgen. Dus waren we nog met z’n tweeën.
Tijdens de afdaling naar 12 meter diepte raakte de man in paniek. Hij werd naar boven terug gevoerd en ik was alleen onder water. Het is prachtig om zo rustig daar op de bodem te zitten. Ik zag een heel veel vissen. Daarna kwam de instructeur weer terug en gebaarde of alles goed was. Ik zei OK en we ging zwemmen. Ik moest alleen maar zwemmen, de instructeur regelde de apparatuur inclusief het drijf vest. Zo zwommen we ruim een half uur rond. Ik zag:
- octopus
- inktvis
- paarse zeester
- veel, heel veel vissen met de mooiste kleuren en ook een platvis.

’s Middags kwam de theorie aan de beurt. Drie video’s gekeken van 30 minuten en daarna meerkeuze vragen beantwoorden. Alles netjes in het Nederlands. Ik had 3x een 9 dus 3x 1 fout.

12 november
Voordat we het water ingingen eerst doorgesproken wat we gingen doen en de gebaren voor onderwater besproken. Daarna zelf de uitrusting in elkaar gezet en gecontroleerd. Daarna eerst weer een praktijkexamen in het water waar het volgende aan bod kwam: Duikbril vol met water en dan leegmaken, automaat kwijt en die weer vinden, ademen met de automaat van je partner, het neutraal drijfvermogen vest bedienen, kramp hulp geven, elkaar helpen met zwemmen aan de oppervlakte. Toen dat gedeelte ook voorbij
was gingen we met de boot het water op. Dit keer was er ook een oost europees gezin bij. Vader met twee dochters: Igor, Barbara en Sophie, de jongste, van 10 jaar. Er ging ook een cameraman mee om foto’s te maken van de duik. Ook gingen we geen rondje zwemmen maar een “driftdive” doen. Dit betekent we gaan te water en dan een richting op, in dit geval de haven, en dan zijn we klaar met de duik. Sophie is niet lang bij ons gebleven omdat ze het koud had en ging dus naar boven. Barbara en de cameraman
gingen daarna ook naar boven omdat de duikbril van Barbara lekte. Daarna waren we dus met z’n drieën: Igor, instructeur en ik. We zagen:
- octopus
- inktvis
- een barracuda en daarna twee grote barracuda’s. Het zijn hele mooie snelle vissen en bleven een tijdje bij ons zwemmen.
- een boottent met ritsen en elastiek er nog aan. Wel al het doek gescheurd dus niet mee genomen voor papa.

Ik kreeg op de kant nog een compliment over hoe ik het deed. Hij vond mij rustig zwemmen en goed lucht besparen en was blij nu eens een niet nerveuze cursist mee te hebben. Ook wilde graag nog een keer met mij duiken. Daarna kreeg ik mijn bewijs dat ik geslaagd ben voor de cursus, ik ben u een Scuba Diver.

Vandaag is mijn vader naar Arguineguin en Maspalomas geweest om een stempel te krijgen in ons paspoort. We moeten ons namelijk uitklaren uit Spanje om daarna te kunnen inklaren. Het is niet gelukt. Niemand wil een stempel aan ons geven. We geven het dus nu op en hopen dat er niet moeilijk wordt gedaan op de Kaap Verdische Eilanden.
Van de buurman gehoord dat hij al meerdere keren, met zijn zeilboot, op de Kaap Verdische eilanden is geweest en nooit problemen heeft gehad met inklaren zonder te zijn uitgeklaard op de Canarische eilanden.

Vandaag weer een dag vakantie gehouden. We zijn nu drie weken in Puerto Rico en hebben nog niet op het andere strand gelegen. Wel ben ik er al een keer naar toe gelopen. Om 12:00 vertrokken van de boot en 12:30 op het strand. Het is een dat gemaakt is kalk en niet van zand. Bijna het hele strand heeft een hard oppervlak behalve bij de waterlijn en in het water. We zijn op het strand tot 17:20 gebleven en toen terug gelopen.
Op de heen weg konden we Tenerife al een beetje zien liggen in de verte maar op de terug weg was het eiland goed zichtbaar. De weg naar Puerto Rico loopt langs een klif waar je met een wenteltrap naar beneden kan lopen en daar zag ik het volgende:
Een jonge vrouw en man waren aan het zwemmen. Ze kwamen terug uit het water. De jongeman ging liggen op zijn handdoek en de vrouw kwam er aan gelopen. Zij stond voor hem en liep iets door tot zijn middel en ging boven hem staan. Ze ging op de hurken zitten, deed haar zwembroek iets opzij en ging op hem zitten. De rest is denk ik wel voor te stellen. Het opvallende was dat, terwijl ze met deze activiteit bezig waren, iedereen hen kon zien. Toen ik door had wat ze aan het doen waren ben ik maar doorgelopen,
verder naar Puerto Rico.
’s Avonds hebben we gegeten in het restaurant Bahia: allebei een Pizza.

Omdat de ARC 2008 nog niet weg is kunnen we niet met de boot naar Las Palmas op Gran Canaria. Ondertussen hebben we al veel ervaring met het openbaar vervoer, op de Canarische eilanden, dus gaan we met de bus. Snel en goedkoop.

Heen gaan we met de snelbus en zijn we in één uur in Las Palmas. Echter hoe verder we naar het noorden gingen hoe natter het word. We hebben gelukkig allebei een vest bij ons dat de ergste regen tegenhoudt. Eerst zijn we naar de haven gelopen. Het was bijna een half uur lopen vanaf het busstation.

Bij de haven aangekomen zien we dat de haven helemaal vol ligt. Ook het anker gedeelte is flink bezet