De noord Atlantische Oceaan rond

Vandaag is de mast van de boot afgehaald en de boot uit het water. Met veel hulp van de havenmeester van de jachthaven is de mast van de boot af gehaald. Bijna, door een fout van mij, ging de windmeter kapot. Ik had de achterstag te snel los gemaakt.

Mijn vader heeft de boot schoon gespoten en ik heb de stagen van de mast afgehaald. Er moeten er 7 worden vervangen. Bij de achterstag is één van de negentien draadjes gebroken en is dus helemaal onbruikbaar.

Om 11:30 naar huis gegaan.

’s Middags werd ik door Rolf van Qualty Yachtpainting gebeld dat er de epoxy die op de gel coat zit niet meer goed is en ook vervangen moet worden. Daarna werd ik weer gebeld dat het onderwaterschip te nat is voor Coppercoat. Het kan er dus niet op. Dit is geen osmose, gelukkig maar, het gebeurd altijd bij oudere polyester schepen. Om wel Coppercoat te gebruiken moet de boot eerst twee jaar op de kant staan om te drogen. Dat lukt dus niet omdat we 29 juni vertrekken.

Er komt dus geen Coppercoat op het onderwaterschip maar een traditionele antifouling. Wel een grote tegenvaller, maar het aanbrengen van Coppercoat op een nat onderwaterschip is vragen om moeilijkheden.

Vandaag samen met Chris de boot naar Lelystad gevaren. Daar gaat de boot morgen uit het water en wordt er een nieuwe antifouling laag aangebracht. Het is Coppercoat zodat ik de eerste 10 jaar geen onderhoud meer heb aan het onderwaterschip.

Het was gisteren een lekkere zeildag, wel 2x een hagelbui gehad.

Bij de Houtribsluizen, vlak bij de Batavia, stond mijn vader te wachten om mee te helpen door de sluis heen te gaan. Zoals altijd vergeet ik iedere keer naar welke kolk ik moet. Het is dus de kolk met de knipperende lamp.

Na een snelle doorvaart door de sluis in de haven van jachthaven Houtribhaven gaan liggen Ook alvast voorbereidingen voor morgen getroffen. Alle stroomdraden naar de mast losgemaakt en de zeilen en de giek verwijderd.

Tijdens het nakijken van de elektrische installatie van de boot wilde ik kijken of de GPS met de nieuwe computer wilde werken. Echter er kwam geen signaal meer uit. De GPS wilde dus niet meer communiceren met de andere apparatuur. Ik heb altijd al problemen gehad met de contactjes en de hele dunne draadjes. Ik wil op de reis geen risico hebben dat de GPS er mee stopt, dus heb er één bij de Defender in de VS besteld (€ 100,- goedkoper dan in Nederland).

Na twee dagen kwam de nieuwe GPS binnen. Het is een Furuno GP-32 geworden. Groot display zodat mijn vader ook ziet wat er op staat. A.s. zondag gaan we de GPS aansluiten op de boot.